De tentoonstelling “Aléas. Pratiques de l’adaptation” belicht creatieve en productieve benaderingen die inspelen op het onverwachte. De curatoren, Baptiste Meyniel en Nicolas Verschaeve, nodigen ons uit om een veelheid aan actieve observaties van de wereld te ontdekken en onthullen het vermogen van ontwerpers om zich voortdurend aan te passen aan de contexten waarin ze actief zijn. Hoewel het begrip ‘onvoorziene omstandigheden’ de idee van onzekerheden in verband met het toeval met zich meebrengt, moet het hier worden opgevat als een reeks parameters die met vaardigheid worden benaderd.
De hier gepresenteerde objecten, die in een reeks onzekerheden zijn gevangen, komen voort uit een vorm van loslaten, die op het eerste gezicht in tegenspraak lijkt met de academische methoden van het design. Het gaat om het vermogen van ontwerpers om af te wijken van vastgestelde plannen, om een reeks werkzame krachten in hun werk te integreren, om “te leven met” in plaats van dogma's op te leggen. Naast de objecten zijn het vooral houdingen die zich openbaren, bijna een filosofie, die bevorderlijk is voor een dialoog met een wereld die voortdurend in verandering is.
Tijdens de tentoonstelling zullen in het Grand-Hornu hopen steenkool te zien zijn, een materiaal en energiebron die een van de belangrijkste stromen vormden tijdens de periode dat de mijnen van Boussu in bedrijf waren. De installatie nodigt uit tot een wandeling en onthult zowel de krachtenvelden die vorm hebben gegeven aan een reeks producties, objecten en artefacten, als de verschijnselen die deze zichtbaar maken. Deze krachten zijn van verschillende aard en behoren tot de krachten die de wetten van de kosmos beheersen, zoals de zwaartekracht, het magnetisch veld of de baan van de zon; wetten die inherent zijn aan materialen en hun eigenschappen; of nog, de beschikbaarheid van reeds bestaande elementen in de omgeving van ontwerpers, waardoor zij - in een wereld met eindige hulpbronnen - moeten werken met wat er al is.
